Blog akademicki Etyki Praktycznej jest miejscem publikowania krótkich notek autorskich, opinii, komentarzy, uwag, recenzji, części artykułów bądź innych materiałów przygotowywanych do publikacji, z którymi autorzy chcieliby zapoznać czytelników. Do prowadzenia bloga zapraszamy przedstawicieli etyki związanych ze środowiskiem akademickim: osoby, które z zakresu etyki piszą artykuły naukowe, rozprawę habilitacyjną, doktorską lub magisterską.

Wyobraź sobie, że podczas działań wojennych jeden z żołnierzy twojej dywizji [nazwijmy go John], dokonuje dezercji z pola walki. W wyniku „nieszczęśliwego zbiegu okoliczności” John zostaje złapany przez kogoś wyższego rangą i doprowadzony do dowódcy, czyli CIEBIE. W krótkich żołnierskich słowach tłumaczysz mu, że karą jest śmierć przez rozstrzelanie [w innej wersji, możesz mu wytłumaczyć, że karą jest długoletnie więzienie]. John błaga o łaskę. Tłumaczy, że ma żonę i trójkę małych dzieci, że jest żołnierzem-nieudacznikiem, jego działanie nie mogło przynieść ojczyźnie, ani nikomu z jego kamratów żadnych korzyści. Wyjaśnia, że dezercji dokonał w takiej chwili i w takiej sytuacji, że nikt przez niego nie ucierpiał. Masz do wyboru – skierować sprawę dalej do sądu wojennego i skazać go na śmierć, albo sprawę zatuszować, zaordynować jego zwolnienie z wojska i wysłać go do domu, do żony i dzieci. Co POWINNAŚ/POWINIENEŚ zrobić?

Published in Utilitarianism

I. Sposób przysyłania tekstów

Teksty prosimy przesyłać na adres pismo@etykapraktyczna.pl w postaci załączników do przesyłek emailowych; w formacie doc, rtf, odt.

Przesyłka powinna zawierać:

  1. Pełny tekst opatrzony nazwiskiem autora.
  2. Abstrakt w języku polskim i angielskim o objętości ok. 150 wyrazów.
  3. Kluczowe hasła (zarówno rzeczowe jak i osobowe) w liczbie od 5 do 10.
  4. Notkę o autorze: imię i nazwisko, miejsce pracy (uczelnia, wydział, instytut, katedra bądź zakład), stopień/tytuł naukowy, numer telefonu oraz adres elektroniczny

II. Oferowany tekst

A. Wymagania techniczne:
  1. Teksty powinny być pisane czcionką Times New Roman, 12 pkt., interlinia 1,5 wiersza.
  2. Przypisy powinny zachowywać ciągłą numerację i znajdować się na końcu tekstu
  3. Objętość tekstu łącznie z przypisami nie powinna być większa niż 80.000 znaków, wliczając spacje i znaki interpunkcyjne.
  4. Można stosować pogrubienia i kursywy. Nie można jednak stosować podkreśleń.
  5. Teksty mogą być w języku polskim lub angielskim
B. Wymagania redakcyjne:
  1. Nadesłane teksty powinny być całkowicie ukończone.
  2. Przesyłając tekst, który nie był wcześniej opublikowany autor nie dokona jego rozpowszechnienia w jakiejkolwiek formie przed otrzymaniem informacji o niezakwalifikowaniu tekstu do publikacji lub – w przypadku zakwalifikowania tekstu do publikacji – do czasu jego opublikowania w Etyce Praktycznej.
  3. Autor ma obowiązek poinformować Redaktora Naczelnego Etyki Praktycznej o tym, czy tekst został w całości lub w jakiejś części wcześniej rozpowszechniony, a jeśli miało to miejsce, ma obowiązek poinformować w jakiej formie oraz kiedy nastąpiło rozpowszechnienie.
  4. Teksty przesłane do publikacji muszą być własnym dziełem autora.
  5. Przypisy bibliograficzne powinny być zrobione według następującego schematu:
  1. D. Parfit, Przeludnienie a jakość życia, „Etyka Praktyczna” (1) 2010, s. 1–20.
  2. W. Sinnott-Armstrong, Moral Skepticism, w: E.N. Zalta (red.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Fall 2011., 2011, http://plato.stanford.edu/archives/fall2011/entries/skepticism-moral/.
  3. J. McDowell, Values and Secondary Qualities, w: T. Honderich (red.), Morality and Objectivity, London & Boston, Routledge & Kegan Paul 1985, s. 110–29.
  4. G.E. Moore, Ethics, London, Oxford University Press 1912.

Użytkownicy menadżerów bibliografii takich jak Zotero, Mendeley czy EndNote poniżej mogą znaleźć plik w formacie CSL ze zdefiniowanym stylem bibliograficznym naszego czasopisma.

III. Prawa autorskie

Po zakwalifikowaniu nadesłanego tekstu do publikacji autor zobowiązuje się nieodpłatnie udzielić Etyce Praktycznej praw do dysponowania swoim dziełem w następującym wymiarze:

  1. pozwala na wprowadzanie w swoim dziele zmian redakcyjnych
  2. pozwala na udostępnienie dzieła na internetowych stronach czasopisma oraz w jego archiwum
  3. pozwala na jego rozpowszechnianie drukiem oraz na nośnikach elektronicznych
  4. pozwala na wykorzystanie jego fragmentów w działalności promocyjnej czasopisma

Po opublikowaniu tekstu w Etyce Praktycznej autor może udzielić praw autorskich innym wydawcom po uprzednim poinformowaniu Redaktora Naczelnego Etyki Praktycznej.

Like Jeff McMahan said, occupation involves both the threat of military force and the use of military force; hence it is akin to war - references to the occupation of Iraq. In reference to war the occupation is divided between the principles ius ad bellum (that is, that govern the resort to and continuation of war) and ius in bello (that govern the conduct of war). Naturally,this division may also apply to the occupation.

The theory of occupation will thus face similar problems as the theory of war - problems revealed by Jeff McMahan arguing against the theoretician of Traditional Just War Theory, Michael Walzer. I try to show these problems and provide possible solutions by following Jeff McMahan’s train of thought. I examine the unjust occupation and the moral status of the occupation as such. This is the starting point to the key considerations in my paper, i.e. considerations concerning the degree of moral responsibility of soldiers participating in an unjust occupation.

Michael Walzer argues that soldiers involved in unjust wars can be justified morally on the basis of arguments from ignorance and the argument from coercion. McMahan, however, is of a different opinion. He believes that these soldiers can only be explained, and not justified, and proved it by basing argument on thesis brought about by Walzer. After a comparative analysis of both stances I approach the issue from the perspective of Judith Lichtenberg, as she also tried to judge the "unjust soldiers"- "unjust combatant" in terms of their responsibilities.

 

The above text is an abstract from Begina Slawinska’s paper, delivered at the conference "Why help a stranger. Ethical aspects of global justice", which took place on 11-12 December 2010, at  the Jagiellonian University in Krakow, Poland. Organizers: Interdisciplinary Center for Ethics of the Jagiellonian University and the Institute of Philosophy Jagiellonian University.

Naukowcy przy różnych okazjach proszeni są o podawanie swoich dziedzin specjalizacji oraz zainteresowań naukowych. Zastanawialiście się kiedyś jakim zainteresowaniem cieszy się etyka wśród zawodowych filozofów? I czy Polska nie odbiega w tym względzie od świata zachodniego?

Published in General Ethics

Patrząc na ilość studentów filozofii różnych stopni, w tym doktorantów, zauważa się w miarę równe proporcje między kobietami a mężczyznami. Ile jest jednak kobiet wśród najczęściej cytowanych współczesnych filozofów?

Published in Discrimination

Część wegetarian i obrońców zwierząt uznaje, że jedzenie mięsa jest moralnie złe. Zazwyczaj ocena taka ma ogólny charakter i nie bierze pod uwagę istotnych różnic między gatunkami hodowanych zwierząt. Ten sam rodzaj zarzutów stosuje się w odniesieniu do spożywania wołowiny, wieprzowiny, baraniny, kurczaków czy ryb. Z drugiej strony, spotkać można przekonanie, że jeśli ktoś ma problemy ze zmianą diety na bezmięsną, zawsze lepiej jest zostać semiwegetarianinem niż tkwić przy diecie mięsnej. Niejednokrotnie za najmniej moralnie naganne uznaje się spożywanie ryb (ichtiwegetarianizm), dieta taka oceniana jest bowiem z większym uznaniem niż krytykowane zwyczaje mięsożerców. Choć wśród wegetarian spożywanie jedynie ryb uznaje się za zatrzymanie się w pół drogi do zalecanej postawy moralnej, tj. pełnego wegetarianizmu lub weganizmu, ichtiwegatarianizm traktuje się je jako wyraz troski o dobrostan zwierząt i moralnie lepsze rozwiązanie niż pozostanie typowym mięsożercą. Jak będę jednak dowodził spożywanie ryb jest z perspektywy trzech szeroko akceptowanych przez obrońców praw zwierząt założeń etycznych moralnie najgorszym rozwiązaniem. Osoby jedzące jedynie ryby w świetle przekonań zakładanych przez samych wegetarian działają bowiem moralnie gorzej niż osoby, które są pełnymi mięsożercami.

Published in Species chauvinism

W pewnym momencie mojego życia znany obrońca praw zwierząt Peter Singer przekonał mnie, że niemoralne jest spożywanie mięsa. Postanowiłem zostać wegetarianinem, obiecując sobie, że wytrwam choć jeden rok. Nie jadłem mięsa prawie rok. Trudności w byciu polskim wegetarianinem zwyciężyły. Po tym eksperymencie pozostało jednak we mnie przekonanie, że spożywanie mięsa, choć powszechnie akceptowane i kulturowo bardzo wspierane,  jest niemoralne. Zacząłem mieć jednak w tej sprawie wątpliwości. Doszedłem bowiem do wniosku, że, biorąc pod uwagę utylitarystyczną etykę P.Singera, mogę pozwolić sobie na jedzenie wołowiny. Wbrew stereotypom i zgodnie z utylitaryzmem spożywanie wołowiny jest bowiem wielokrotnie mniej niemoralnie niż np. spożywanie ryb. W gruncie rzeczy osoby, które nakłaniają do pełnego wegetarianizmu działają moralnie gorzej niż te, które promują jedzenie mięsa wołów. Stanowisko to nazywa się beefizmem.

Published in Species chauvinism

“It is also reasonable to show some sort of imprisonment by another, how to show something that actually does not exist by something else that exists.” – Daniel Defoe.

Even if the hell described in the sacred literature does not exist, it unveils itself during the war. When we are dealing with the war it seems that no matter what the goal is,what is its reason (ius ad bellum), no matter what measures are used for its conduct (ius in bello), once the war is initiated, the war resembles hell. But what allows us to make such a comparison? Is there anything that lets us call war “hell on earth”?

At the outset of the essay I present theological concepts of Hell and dwell upon the hellish nature of war; subsequently I attempt to draw parallels between the two. [1] Next, I focus on war crimes carried out by soldiers who pushed into “hell”, catch “the bug” of evil-doing, and by doing so they increase the evil of war, turning the victim into an executioner. Moreover, I consider who carries the blame for the crimes committed, and therefore, who is morally responsible for this "hell"- soldiers or their commanders. After discussing it, I concentrate on the infernal logic of war, which is a “constant urge to moral extremes”. At the end of the essay I ask whether "hell" of war can be avoided. I would like to point out that my analysis is only a brief discussion of the above-mentioned issues, as a more thorough study would require significantly more space than the essay provides.

 In my analysis I rely primarily on the book, Just and Unjust Wars, written by the theorist of Traditional Just War Theory, Michael Walzer. I also draw upon the Millennium Bible passages and the edition of “the British and Foreign Bible Society”; fragments of Diaries of St. Faustina Kowalska and the Book of predictions written by Sister Lucy of Fatima are among the theological sources I consider.I refer to articles in the national press, Gazeta Wyborcza and Rzeczpospolita also to the article of Jeff McMahan entitled “The Ethics of Killing in War”, as well to the work of Carl von Clausewitz, On War.

«StartPrev12345678NextEnd»
Page 5 of 8

Active Groups

No active groups.